Birçok işletme sahibi bugün işlerin “fena gitmediğini” söyler.
Satış vardır. Ciro döner. Şirket ayaktadır.
Ama buna rağmen içeride garip bir his dolaşır: Bir şeyler eksiliyordur.
Bu eksilme çoğu zaman rakamlarda başlamaz.
Sessizdir.
Yavaş ilerler.
Ve en tehlikeli tarafı şudur: Zamanla normalleşir.
İşte SAB~NES DANIŞMANLIK perspektifinde buna verilen isim:
Normalleşmiş Kayıp.
—
Kayıp Her Zaman Zararla Başlamaz
İş dünyasında kayıp denince akla ilk gelen şey zarardır.
Oysa birçok işletme zarar etmeden de kaybedebilir.
-Zaman kaybeder.
-Kontrol kaybeder.
-Netlik kaybeder.
-Odak kaybeder.
Ama bunların hiçbiri bir günde olmaz. Parça parça olur. Ve tam da bu yüzden fark edilmez.
Çünkü her biri için şu cümle kurulur: “Şimdilik sorun değil.”
—
Alışkanlıklar Ne Zaman Risk Haline Gelir?
Bir davranış tekrarlandığında alışkanlığa dönüşür.
Alışkanlıklar ise sorgulanmadığında kör noktaya.
Şu cümleler birçok işletmede tanıdıktır:
– “Bu şekilde de yürüyor.”
– “Hep böyle yaptık.”
– “Şimdilik idare edelim.”
– “Zaten sektör böyle.”
Bu cümleler yanlış değildir. Ama tehlikelidir.
Çünkü bu cümlelerle birlikte kayıp, olağan kabul edilmeye başlanır.
—
Normalleşmiş Kayıp Neden Fark Edilmez?
Çünkü kayıp bir anda ortaya çıkmaz.
Adım adım genişler.
Her adım küçük olduğu için:
– Kimse durup bakmaz
– Kimse ölçmez
– Kimse adını koymaz
Bir süre sonra işletme şu noktaya gelir: Çalışıyordur ama yönetilmiyordur.
Ve bu durum çoğu zaman başarıyla karıştırılır.
—
SAB~NES DANIŞMANLIK Perspektifi: Sorun Performans Değil, Farkındalık
SAB~NES DANIŞMANLIK yaklaşımında mesele performans değildir.
Mesele farkındalıktır.
Bir yapı;
– Para kazanabilir
– Büyüyor gibi görünebilir
– Ayakta kalabilir
Ama eğer kayıp normalleşmişse, o yapı içten içe eriyordur.
Bu erime fark edilmediği sürece: Daha çok çalışma, daha çok satış, daha çok çaba hiçbir şeyi düzeltmez.
—
En Tehlikeli Aşama: “Her Şey Normal” Hissi
Normalleşmiş Kaybın en riskli aşaması şudur:
Hiçbir şey acil değildir.
-Acil olmayan her şey ertelenir.
-Ertelenen her şey görünmez olur.
-Görünmez olan her şey yönetilemez.
Bu noktada işletme sahibi çoğu zaman şunu söyler:
“Şu an işler yoğun, sonra bakarız.”
Ama bazı şeylere “sonra” bakılamaz.
—
Son Söz Yerine
Normalleşmiş Kayıp;
-Bir hata değildir.
-Bir kriz değildir.
-Bir başarısızlık hiç değildir.
Bir farkındalık meselesidir.
Ve çoğu zaman sorun şurada başlar:
Bir zamanlar fark edilen şeyler, artık fark edilmez hale gelir.
Bu yazının amacı çözüm anlatmak değil.
Doğru soruyu sormaktır.
Çünkü bazı kayıplar, ancak fark edildiğinde durur.